Tranen uit het niets

Soms loop je ineens te huilen en heb je geen idee waarom precies. Er is dan iets wat je getriggerd heeft. En zonder het te weten rouw je om dat wat je kwijt bent geraakt. Vaak wordt er aan je gevraagd of het wel gaat. Mensen vullen zelf in waar je verdriet om hebt. Ze willen je troosten. En jij, jij hebt geen idee waar het overgaat.

Het is niet raar om ineens met tranen in je ogen te lopen en te denken waar komt dit vandaan. Het komt op momenten dat je het totaal niet verwacht. Iemand zegt iets en dat raakt jou. Een zin, een woord, maar ook een blik of een houding van iemand kunnen je herinneren aan het mooie dat je kwijt bent geraakt.

Laatst ging ik met een veerboot mee. Op het dek stond een gezinnetje met twee meisjes. Het ene meisje had blond haar en een jurkje en malloot aan in kleuren zoals mijn nichtje ook kon dragen. Een snelle blik op haar deed me aan haar denken. Even kwam het gemis in volle hevigheid terug.

En zo zijn er meer situaties waarin je ineens getriggerd wordt. Denk aan een film waar verlies in voorkomt. Of je leest een boek en daar staat een passage in die je aan een bepaalde situatie doet denken.

Soms zijn tranen niet alleen van verdriet, maar ook een herinnering aan de mooie momenten en dan heb je ondanks de tranen een glimlach om je mond. Als ik een kraam zie waar stroopwafels verkocht worden, denk ik altijd aan mijn oma. Toen ik een keer bij haar logeerde, gingen we naar een braderie en daar kreeg ik als achtjarig meisje zo’n grote warme stroopwafel. Ben ik in Den Bosch dan steek ik altijd een kaarsje aan bij de Sint Jan, omdat dat de lievelingskerk van mijn andere oma was.

Regelmatig lees je dat rituelen helpen. En dat is, denk ik, zo. Het hoeft niks groots te zijn. Een foto met een kaars erbij waar je even naar kunt kijken. Een wandeling naar de favoriete plek. Iemand die naar jou verhaal wil luisteren. Je ervaringen opschrijven in een dagboek. Het kan ook elke keer iets anders zijn. Het kan ook zijn dat je gewoon helemaal nergens zin in hebt en in de hoek van je bank voor je uit wilt staren. Het is maar net waar jij op dat moment behoefte aan hebt.

Wat het allerbelangrijkste is, is dat je goed naar jezelf luistert. En als je het even niet weet, is dat helemaal goed. Maar doe vooral wat goed voor jou voelt.